Download Kaya leest een boekje 

Na een moeilijke perioden en een klein jaartje ziekte achter de rug weer een korte update:

Vandaag exact over 3 maanden wordt mijn kleine meisje 7 jaar. Het fragiele babietje dat in de couveuse aan allerlei toeters en bellen lag. Een slap klein popje waarvan de artsen zeiden dat ze nooit zou lopen of praten. De kleinste luiers waren nog veel te groot voor Kaya en poppenkleding paste haar het beste.

Hoe wonderlijk heeft ze alles bereikt wat de artsen nooit voor mogelijk hielden. Kaya loopt, ze rent zelfs een beetje. Hele woorden en zelfs verhalen komen er uit haar kleine lachende mondje. Soms nog onverstaanbaar maar verweert zich, heeft goede sociale contacten en geniet volop van het leven.

Vanaf haar zesde levensjaar beeindigde de indicatie voor het KDC. Ze volgde al basisschool in combinatie met KDC. Maar nu? Ik kxf3n niet kiezen tussen de reguliere basisschool of een ZMLK. Ik ben er van overtuigd dat beide scholen hun kwaliteiten bezitten die goed zijn voor Kaya. Enerzijds de xe9xe9n op xe9xe9n begeleiding van de ZMLK. Waar gekeken wordt naar haar persoonlijke ontwikkeling en waar alle nodige therapeuten aanwezig zijn. Daar waar Kaya eens niet de "slechtste" van de klas is en zij een boost van zelfvertrouwen krijgt. Anderzijds de basisschool. Haar vriendinnetjes, het afspreken na school, de feestjes en partijen. Ik kan het haar gewoonweg niet zomaar ontnemen. Na vele gesprekken, goede argumenten en een super medewerking van zowel de basisschool als de ZMLK-school heeft Kaya de voor haar ideale combinatie. Ze gaat 3 dagen naar de ZMLK, de donderdag en vrijdag dan gewoon met Yinthe naar de reguliere basisschool. Ik ben er heel realistisch in dat dit voor een korte periode zal zijn en Kaya op een dag volledig over moet naar de ZMLK-school. Maar alle sociale contacten die ze dan heeft opgebouwd en alle dingen die ze weer heeft bijgeleerd neemt niemand haar meer af.

Soms zijn er nog wel van die dagen dat ik het er moeilijk mee heb. Kaya kan enorm dwars zijn en is dan ook echt niet voor rede vatbaar. Vooral in de vakanties is ze uit haar structuur en speelt haar koppigheid parten. Dan nog een flinke bezuiniging in het PGB ( lees 1/3 van wat ze eerst had ), nog elke dag luiers verschonen omdat ze niet zindelijk is en dan kost het me allemaal soms veel energie. Ondanks dat ben ik enorm trots. Kaya heeft bewezen hoe artsen verkeerde uitspraken kunnen doen. Ze is een echte lachebek en is ontzettend lief voor haar zusje. Yinthe wordt over 8 daagjes al 5 jaar. Op school doet ze het prima en ze houdt me soms goed voor de gek met haar grapjes. Zij is echt een meisje-meisje dat houdt van poppen, make-up, nagellakjes en dansen. Voor Kaya lijkt ze een mama en ze is echt waanzinnig lief voor ons. Pas als ik dan kijk naar kinderen van xe9xe9n a twee jaar zucht ik een keer en denk…. wat word ik toch oud….  

Download Kaya leest een boekje 

Na een moeilijke perioden en een klein jaartje ziekte achter de rug weer een korte update:

Vandaag exact over 3 maanden wordt mijn kleine meisje 7 jaar. Het fragiele babietje dat in de couveuse aan allerlei toeters en bellen lag. Een slap klein popje waarvan de artsen zeiden dat ze nooit zou lopen of praten. De kleinste luiers waren nog veel te groot voor Kaya en poppenkleding paste haar het beste.

Hoe wonderlijk heeft ze alles bereikt wat de artsen nooit voor mogelijk hielden. Kaya loopt, ze rent zelfs een beetje. Hele woorden en zelfs verhalen komen er uit haar kleine lachende mondje. Soms nog onverstaanbaar maar verweert zich, heeft goede sociale contacten en geniet volop van het leven.

Vanaf haar zesde levensjaar beeindigde de indicatie voor het KDC. Ze volgde al basisschool in combinatie met KDC. Maar nu? Ik kxf3n niet kiezen tussen de reguliere basisschool of een ZMLK. Ik ben er van overtuigd dat beide scholen hun kwaliteiten bezitten die goed zijn voor Kaya. Enerzijds de xe9xe9n op xe9xe9n begeleiding van de ZMLK. Waar gekeken wordt naar haar persoonlijke ontwikkeling en waar alle nodige therapeuten aanwezig zijn. Daar waar Kaya eens niet de "slechtste" van de klas is en zij een boost van zelfvertrouwen krijgt. Anderzijds de basisschool. Haar vriendinnetjes, het afspreken na school, de feestjes en partijen. Ik kan het haar gewoonweg niet zomaar ontnemen. Na vele gesprekken, goede argumenten en een super medewerking van zowel de basisschool als de ZMLK-school heeft Kaya de voor haar ideale combinatie. Ze gaat 3 dagen naar de ZMLK, de donderdag en vrijdag dan gewoon met Yinthe naar de reguliere basisschool. Ik ben er heel realistisch in dat dit voor een korte periode zal zijn en Kaya op een dag volledig over moet naar de ZMLK-school. Maar alle sociale contacten die ze dan heeft opgebouwd en alle dingen die ze weer heeft bijgeleerd neemt niemand haar meer af.

Soms zijn er nog wel van die dagen dat ik het er moeilijk mee heb. Kaya kan enorm dwars zijn en is dan ook echt niet voor rede vatbaar. Vooral in de vakanties is ze uit haar structuur en speelt haar koppigheid parten. Dan nog een flinke bezuiniging in het PGB ( lees 1/3 van wat ze eerst had ), nog elke dag luiers verschonen omdat ze niet zindelijk is en dan kost het me allemaal soms veel energie. Ondanks dat ben ik enorm trots. Kaya heeft bewezen hoe artsen verkeerde uitspraken kunnen doen. Ze is een echte lachebek en is ontzettend lief voor haar zusje. Yinthe wordt over 8 daagjes al 5 jaar. Op school doet ze het prima en ze houdt me soms goed voor de gek met haar grapjes. Zij is echt een meisje-meisje dat houdt van poppen, make-up, nagellakjes en dansen. Voor Kaya lijkt ze een mama en ze is echt waanzinnig lief voor ons. Pas als ik dan kijk naar kinderen van xe9xe9n a twee jaar zucht ik een keer en denk…. wat word ik toch oud….  

Wat vliegt de tijd. Op 10 april was het alweer 5 jaar geleden dat mijn super meisje ter wereld kwam. Raar, maar rondom elke verjaardag zit het me toch even niet helemaal lekker.  Ondanks dat ik ben zo trots op Kaya. Ze heeft zich ontplooid tot een zelfverzekerd, vrolijk en sociaal kind dat weet wat ze wil.

Op 1 juli is het dan zover. De sleutel van ons nieuwe huis. Samen een nieuwe start maken. Dat betekent niet alleen een nieuwe omgeving, maar ook een nieuwe school. Een aantal afspraken, telefoongesprekken en vele emails verder kan ik met trots vermelden dat Kaya vanaf september naar de basisschool mag! Kaya heeft het laatste jaar veel van zichzelf laten zien. Ze loopt steeds ietsje verder en haar gebrabbel vormen al complete zinnen. Haar woordenschat is enorm verbreed en ook de uitspraak ik duidelijker dan ooit. Kaya zal straks op maandag en donderdag tussen de kleuters op school zitten. Dat is geweldig nieuws aangezien ze enorm leert van voorbeeldgedrag. Daarnaast is het fijn dat ze de nieuwe kinderen in de wijk ook leert kennen. Ze krijgt hierbij begeleiding van een ambulant begeleidster van een ZMLK school. Mocht Kaya zich niet lekker in haar velletje voelen op de basisschool, kan ze onverhoopt door stromen naar de ZMLK. Op dinsdag, woensdag en vrijdag zal Kaya dan gewoon het KDC bezoeken. Afhankelijk van hoe het op school verloopt, wil ik het KDC dan gaan afbouwen. We hebben een tijdje nog geprobeerd om Kaya zonder luier te laten lopen. Maar na weken lang elke dag 5 broeken te moeten wassen hebben wij het voorlopig even opgegeven; en de wasmachine ook.

Yinthe moet nog even wachten. Zij gaat naar de PSZ in september tot ze in januari haar 4 de levensjaar bereikt. Dan mag ook zij naar de basisschool. Yinthe is net iets groter als Kaya. Ze wegen allebei een goede 16 kilo en passen in kledingmaat 110-116. Met schoenmaat 24 overtreft ze Kaya net met xe9xe9n maat. Yinthe praat als brugman en zingt de ribben uit haar longen. Vooral midden in de nacht geeft ze prachtige concerten weg die de hele buurt mag horen. Ze zit zo'n beetje in de magische "waarom?"- fase en wil dan ook alles weten. Vanaf haar 3de levensjaartje is ze zindelijk. Het is een heerlijke meid en ze waakt als een heuse moeder over Kaya. De dames dansen graag en zingen elk liedje uit volle borst mee. Daarna even kapstertje spelen of een boekje lezen. Maar ook puzzels en Barbie's zijn een goede afleiding om de dag mee door te komen! Owww… wat worden kleine meisjes groot…

Een paar weken geleden heb ik ijverig weer een uurtje besteed aan deze website. Nadat het geheel dan eindelijk af was kwam er xe9xe9n druk op de verkeerde knop en WEG was mijn verhaal. Nu dan dus poging 2..

Sinterklaas en kerst zijn weer achter de rug. Het was erg druk en de kids zijn goed verwend. Kaya heeft net voor sinterklaas weer op de I.C van Maastricht gelegen. Daar is gebleken dat ze soms nog zo’n 15 seconden niet ademt. Ze heeft nog wel slaapapneu maar in zo mindere mate dat verdere actie niet nodig is. Heel goed nieuws dus!

De afgelopen weken ben ik druk in de weer geweest met Kaya’s school. Kaya wordt 5 in april en ze is echt toe aan school. Om te beginnen 2 dagen school en 3 dagen KDC. Na een gesprek op het KDC hebben we besloten om het reguliere onderwijs te proberen. Toen Kaya net geboren was wilde ik alles eruit halen wat er in haar zat. Ik speelde de hele dag als logopediste, fysiotherapeute of begeleidster. Godzijdank heb ik dat al lange tijd geleden los gelaten en verwacht ik nu enkel van haar dat ze lekker in haar vel zit. Alles wat Kaya van andere kinderen of van een leraar leert is mooi meegenomen. Belangrijker is dat ze zich happy voelt en er geen druk op de ketel staat of er te hoge eisen worden gesteld. De directeur van de basisschool hier is heel open minded en is erg enthousiast. Kaya zal, als alle zaken omtrent geheel duidelijk zijn, een aantal dagen meedraaien op de basisschool. Mocht Kaya er niet goed op haar plek zijn dan zoeken we een speciaal school. Zo lang zij maar met een glimlach vertrekt en met een glimlach thuis komt.

Kaya gaat erg vooruit. Ze groeit als kool, zit inmiddels samen met zusje lief in maat 104,110. Sinds de operatie articuleert ze beter en is haar woordenschat verruimd. Ze koprolt door de kamer en met de microfoon die ze van de goede sint kreeg zingt ( voor zover je dat zingen kunt noemen.. ) ze alle kinderliedjes mee. Soms is ze een tikkeltje eigenwijs als ze haar zin niet krijgt en gaat mevrouw languit onder de tafel liggen huilen. Maar al snel pakt ze zich op om een DVD van Nijntje, Dribbel of de Teletubbies te kijken of om de poppen de haar maar weer eens te kammen. Op de PSZ kleurt ze tekenblaadjes vol met een kleurenpartij van streepjes. Ze duwt de klei uit de vormpjes en vertelt als ze een boekje leest. Sinds vorige week geeft ze zelf soms aan dat ze moet poepen of plassen en zet ik haar snel op de W.C. Ze schatert van blijdschap als ze als beloning een stickertje mag uitzoeken. Yinthe kijkt vol trots toe naar haar grote zus. Na een tijd van onzekerheid en bezorgdheid mag ik zeggen: het gaat weer goed…

Nog 4 nachtjes slapen en we vieren Yinthe’s derde verjaardag alweer. Ik moet jammer genoeg werken van 7 tot 12 uur maar daarna ga ik genieten van mijn lieve meiden.

P.s Mijn boek is inmiddels uit. Via deze weg wil ik iedereen bedankt voor de vele positieve reacties hierop.

Afgelopen donderdag was het dan zover. Om 08.00 uur werd Kaya al opgenomen. Na het verkennen van al het speelgoed in de speelkamer kreeg ze om 09.00 uur haar O.K pyama aan. Nog wat medische papieren invullen, een armbandje om en zo’n 10 minuutjes later lag mijn meisje al op de O.K. De verpleging kon er al mee doen wat ze wilden want ze was een beetje dronken van haar billendrankje. Ze vechtte nog een beetje tegen het narcose kapje maar uiteindelijk viel ze langzaam in slaap.

Na een half uurtje mocht ik er weer bij en werd Kaya wakker op de recovery kamer. Het bloed sijpelde uit haar neus en keel. Nog helemaal slaperig mocht ze dan terug naar de kamer. Daar kerfde ze even van de pijn. Traantjes stroomden over haar wangen als nooit tevoren. Kaya bezit een enorm doorzettingsvermogen. Ze laat zich niet zomaar uit het veld slaan. Voor mij een teken dat ze nu echt ontzettend veel pijn had. Na een dikke knuffel en heel veel kusjes probeerde ze wat te drinken. Ze spuugde het meeste meteen weer uit. Na een lange dag had Kaya dan toch twee bekertjes gedronken en een beetje pudding gegeten. Het ging best goed ondanks dat ik al zo’n 7 keer een luier vol diarree had verschoond. Maar met anti-biotica en verschillende pijnstillers deed mijn kanjer het super!

De bewakingsmonitor bleef in de nacht steeds piepen. Dan weer geen ademhaling, dan weer geen hartslag… Fout natuurlijk, de monitor heeft gewoon niet goed gewerkt. Uiteindelijk hebben ze het geluid dan toch maar afgezet. Ondanks dat de kinderarts Kaya eerst misschien toch nog wat langer in het ziekenhuis wilde houden mocht Kaya vrijdagmiddag gelukkig toch naar huis! Over twee weken moet ze dan weer opgenomen worden op de intensive care in Maastricht. Daar horen we dan of deze operatie haar slaapapneu heeft verminderd. We hopen het maar….

N.B: Tussen al de stress door dan wel nog een goed nieuwtje: Mijn boek komt rond 24 december uit en is nu al bestelbaar via    http://www.freemusketeers.nl/index.php/pagina/boeken/aktie/details/boek/1305/down-to-earth.html

  Eindelijk is het dan achter de rug. Tenminste…

Vorige week dinsdag is Kaya opgenomen op de intensive care te Maastricht. Raar en eng idee dat je kind daar ooit komt te liggen. De eerste 2 uren zijn ze alleen bezig geweest met kabeltjes, electronen, veel plaksel en pleisters, registratiekastjes en slangetjes. Een schreeuwende Kaya die door 4 verpleegsters werd vast gehouden om haar van kop tot teen te bedekken met apparatuur. Huilend riep ze "mama" en keek ze me met angstige oogjes aan. "Ja schat.. nog even". Eindelijk klaar toverde ze weer vlug een mooie glimlach tevoorschijn. En wij ook! Met haar Superwoman hemdje en daar overheen al die kabeltjes kon mevrouw zo meespelen in een film van James Bond !!!

Kaya heeft goed geslapen en mama ook wel redelijk, ondanks al die liters koffie. Goede nieuws is dat het onderzoek geslaagd is en Kaya een dagje later weer met haar teletubbie koffertje vol knuffels naar huis mocht.

Het onderzoek heeft uitgewezen dat Kaya OSAS ( obstructief slaap apneu syndroom) heeft. Ze ademt soms een paar seconden niet en haar longen krijgen dan een zuurstoftekort. Uiteindelijk kan haar hartje het hierdoor begeven. Gisteren zijn we naar de KNO-arts geweest en volgende week donderdag ( 6 november ) wordt Kaya geopereerd aan haar keel en neus. Ze maken de luchtwegen dan vrijer om te zien of ze beter kan ademhalen. Zo niet, dan moeten we weer terug naar Maastricht. We hopen maar dat dit helpt, want Kaya is nu al 3 keer in ademnood gekomen.

Gisteren is ze thuis gebleven van school vanwege wat diarree. Vanmorgen lag ze levenloos in bed. Geen beweging, geen geluid, geen reactie. Gelukkig zag ik dat ze met haar ogen wel volgde wat ik zei. Maar wederom geen reactie. Zo slap als een lappenpop hing ze over mijn schouder op weg naar beneden. Ze wilde niets te eten of drinken en was wat blauw rondom haar mond en op haar handjes. Haar kleine handjes waar zelfs baby-handschoentjes nog te groot voor zijn. Ik belde de huisarts en kon gelukkig vrijwel meteen terecht. Na een zoveelste oor/ hart/ en klierencheck concludeerde hij dat we nog even moeten afwachten. Waarschijnlijk heeft het wel met haar OSAS te maken en daar wordt ze volgende week aan geholpen. Misschien maak ik me ook wel teveel zorgen. Ik heb het ook wel even gezien met al die dokters en onderzoeken bij mijn kleine meisje. Maar met mijn eeuwige KIM-powerrrrrrr wachten we maar weer af….   

Eigenlijk zijn we nog niet echt verder. De kinderarts vermoedt  dat de tongspieren toch te slap zijn waardoor de tong in Kaya’s  keel kan schieten. We moeten er niet van uit gaan dat het bij deze ene keer blijft. Vorige week dinsdag kregen we dan een cursus kinderreanimatie in het ziekenhuis. Dat geeft wel een beetje een vertrouwder gevoel. Op dinsdag 14 oktober wordt Kaya dan opgenomen op de intensive care van het academisch ziekenhuis Maastricht. Daar krijgt ze een slaap/waakonderzoek. Mochten we het in de tussen tijd niet vertrouwen of als we ook maar even twijfelen aan Kaya’s ademhaling wordt ze hier in het ziekenhuis weer opgenomen tot ze naar Maastricht kan. Zo’n eng en benauwd gevoel. Ik slaap er ‘s nachts niet van. Stel dat Kaya midden in de nacht geen adem krijgt en ik hoor het niet? Ik probeer het van me af te zetten maar dat lukt niet zo goed. Ook de juffrouws van Kaya’s peuterspeelzaal zijn erg geschrokken. Hopen maar dat er een uitslag uit het onderzoek van Kaya komt waar we dan ook iets mee kunnen…

De vakantie zit erop. Na een week Corfu met de kids naar de Beekse bergen, de Valkenier, zwemmen, speeltuin en een weekend Duinrel begint de dag weer structuur te krijgen. De kids weer naar school en mama weer werken vandaag.

Kaya heeft ons behoorlijk laten schrikken. Vorige week maandag ging ze met haar zusje Yinthe naar de peuterspeelzaal. Leuk en enthousiast was ze na zo'n lange periode vakantie. Bij het ophalen bleek het iets minder goed te zijn verlopen. Kaya had zo'n 30 seconden niet geademd. Ze is tijdens het spelen van het xe9xe9n op het andere moment in ademnood gekomen. De leidsters hadden Kaya op de rug geklopt en 112 alarm gebeld toen Kaya's persoonlijk begeleidster in haar mond keek. De tong lag verstrengeld in haar keel en na wat drukken op de tong kwam Kaya weer bij positieven. Haar blauwe gezichtskleur werd lijkwit en de rode oogjes weer normaler. Ik kon gelukkig meteen terecht bij de kinderarts die Kaya wilde opnemen.

Diezelfde avond lag Kaya met Dora, Nijntje en Muis in een ziekenhuisbed. Haar buikje en voetje vol kabels vastgemaakt aan een monitor. Het gaf wel een fijn gevoel dat ik naast mijn kleine meisje in een bed mocht slapen zodat ik haar niet alleen achter hoefde te laten. Maar toch… zo hartverscheurend.. De hele nacht sloeg die monitor alarm . In de ochtend nog een hartfilmpje en dan gelukkig naar huis. Morgen weer terug voor een EEG en donderdag naar de kinderarts voor de uitslagen. Mogelijkheid is epilepsie, misschien toch verslikt of haar mond-tongspieren zijn zo slap dat haar tong in haar keel is geschoten. Ik hoop maar dat het geen tweede keer gebeurd want de schrik zit er behoorlijk in. We wachten maar af, wordt vervolgd…

Na enkele weken afwachten is het goede nieuws dan toch gekomen: Kaya mag tot januari 2010 op de peuterspeelzaal blijven! Lekker vertrouwd bij Yinthe in de klas. Haar dagprogramma wijzigt dus niks na de zomervakantie. Dinsdag, woensdag en donderdag KDC. En op maandag en vrijdag met Yinthe naar de peuterspeelzaal. Fijn dat het zo kan blijven. Over 1.5 jaar kunnen de dames samen naar de basisschool.

Kaya haar rolstoeltje is ook binnen. Ze vindt het helemaal geweldig en duwt met haar kleine handjes mee de rolstoel vooruit. Alleen voor lange afstanden, want Kaya vindt het wel heerlijk zo. Lekker lui en languit vooruit geduwd worden. Maar de bedoeling is toch echt dat ze kleine stukjes loopt!

De laatste maand is Kaya’s spraak enorm vooruit gegaan! Ongelooflijk hoeveel woordjes ze op korte termijn heeft bij geleerd. Nog niet helemaal duidelijk maar ik begrijp haar wel. Zo vroeg ze me gisteren nog of we misschien paaakoeken ( pannekoeken ) zouden eten.

De dames "winkelen" de hele dag en rennen dan met het boodschappen karretje door de kamer. Dansen is en blijft favoriet en ook kunstjes als de koprol worden meerdere malen per dag geoefend.

Yinthe babbelt de hele dag en mama moet naar alles kijken wat ze doet. Heel trots "mama kijk" als ze een puzzeltje heeft gemaakt, van de glijbaan afglijdt of haar schoenen weer helemaal zelf heeft aangetrokken. Ze praat me de heel dag na en wil mama overal mee helpen. Het liefst doet ze alles zelfstandig en ze mist haar zus Kaya enorm als zij naar school is.

Zoals vele inmiddels wel al weten ben ik afgelopen jaar bezig geweest met een boek te schrijven. Het boek heet "Down to earth" en zal eind dit jaar verkrijgbaar zijn. Ik heb hierin beschreven hoe ik de scheiding van mijn ouders, het verlies van dierbare, mijn epilepsie, de ziekte van mijn moeder, het krijgen van een gehandicapt kind en mijn eigen scheiding heb ervaren. Twee uitgevers hebben laten weten mijn boek te willen uitgeven. Zodra ik een keuze heb gemaakt wordt mijn boek gedrukt. Erg spannend dus…

Wat een heerlijke meiden zijn het toch. Ze hebben 2 zakken vol kleertjes gekregen ( waarvoor nog mijn heel hartelijke dank !) en ze zien er daarmee echt fantastisch uit !

Aangezien ik zelf ook nog zakken vol te kleine kleertjes had staan besloot ik deze weg te geven aan een vriendin. Als dank kreeg ik een prachtig winkeltje voor de dames, ze zijn er helemaal verliefd op geworden en doen dag in dag uit de boodschappen. Bedankt !

De laatste tijd gaat het erg goed met ons allemaal. Jannick en Nele ( mijn voormalige oppaskindjes ) zijn nog eens komen spelen en daar waren zowel Kaya als Yinthe erg blij mee !

Vorige week zijn we een dagje naar de Valkenier geweest, de eerste keer dat Kaya een heus pretpark bezocht. Het zonnetje scheen al vroeg in de ochtend en na wat schrik vanwege de achtbaan had Kaya haar draai helemaal gevonden. We hadden een rolstoeltje voor Kaya waar ze dus niet meer in wou. Vooral in de aangepaste gehandicaptenspeeltuin kon Kaya zich helemaal uitleven. De traantjes dreven even over mijn wangen toen ik zag hoe intens mijn meisjes genoten…

Over het rolstoeltje gesproken… Kaya zit momenteel erg slecht in haar buggy. Ze wordt er ook erg groot voor en mama duwt zich ellendig aan dat ding. In het rolstoeltje zat Kaya perfect en ze duwde zelfs met haar handjes mee. Nu krijgt Kaya er eentje voor zichzelf. Voor wandelingen en dagjes uit. Ik moet er toch maar eens aan toegeven……

Momenteel zijn we een beetje na aan het denken over Kayaxb4s schoolkeuze. Ik heb volgende week een gesprekje op het KDC om te kijken hoe verder. Kaya kan nog tot januari naar de creche en dan moet er een andere dagbesteding komen voor de maandag en vrijdag. De dinsdag, woensdag en donderdag KDC blijft wel zo staan. Ik wil graag daar informatie winnen over hun mening betreffende een ZMLK school of een reguliere school.Voor mij is het belangrijkst dat Kaya zich er prettig bij voelt.

Moederdag werd dit jaar een weekje vervroegd. De kids waren afgelopen weekend bij papa dus ik heb moederdag een beetje aangepast. De dames hadden een prachtig bordje geschilderd en een lief gedicht erbij gemaakt. Kaya had ook nog een bloemetje op het KDC geknutseld dus mama werd flink verwend. Maar hun glimlach en dikke kus maakte het pas echt speciaal.

Het warme zonnetje speelde een grote rol bij het enorme plezier van mijn meisjes. De glijbaan in het zwembadje was de beste zet ooit, kijk maar eens naar het resultaat….. !!!!

P.s Ik heb nog een heel boekwerk van de `kleine stapjes` hier liggen. Hierin kun je de ontwikkeling van je kind ontdekken en motiveren. Geinteresseerden mogen contact met me opnemen via de email.